آستان عشق

ما جز به پیشگاه عرش خدایی

یک لحظه هم نمی‌کنیم گدایي

ما می‌کنیم جان، فدای کسی که

او می‌شود برای دوست، فدایي

شایسته نیست جز به درگه دادار

یک لحظه کرنش و مدیحه‌سرایی

تعظیم کی کنیم غیر خدا را

در محضر شکوه و شأن خدایی

پرواز گر کنیم سوی خداوند

یابیم ما از این خرابه، رهایی

باید که پر کشیم جانب دلبر

ما عاشقان ز آشیان جدایی

چون عارفان به کودک خردای دل!

باید تو راه، عارفانه نمایي

جویی اگر ز شعر، منزل معنا

گشتی بزن میان «ملک سنایی»*

باید به  آستان  عشق، هژبرا!

گر عاشقی، تو عاشقانه بیایی

هُژَبْر پاکزاد

منبع: http://koopal.blogfa.com

_______________________________

* «بس که شنیدی صفت روم و چین           خیز و بیا ملک سنایی ببین»

(سنايي)